Timo Smeehuijzen

Timo is een vrolijke en ondernemende jongen van 19 jaar die opgroeit in Amsterdam. Na een jaar Sport & Management aan de HES wil hij iets anders. De landmachtdagen maken hem enthousiast voor het leger. Hij besluit om in dienst te gaan voor een periode van twee jaar; een tussenfase waarin hij kan nadenken over wat hij verder wil gaan doen. Hij is dolverliefd op zijn vriendin Melody en bij de Landmacht vindt hij zijn club. Een hechte groep kerels, vastberaden om iedere klus te klaren. In die twee jaar wordt zijn peloton uitgezonden naar Afghanistan. Hij twijfelt in eerste instantie, maar besluit toch te gaan. Kameraadschap en avontuur geven de doorslag.

Zijn verhaal

Timo is het oudste kind van Ruud en Karin en heeft nog een jonger zusje Laura. De uitzending naar Afghanistan leidt eerst tot gefronste wenkbrauwen bij zijn ouders. Echter, door de vastberadenheid van Timo geven ze hem hun onvoorwaardelijke steun.

Timo en zijn maten worden geplaatst in de provincie Uruzgan. Tijdens de missie meldt hij het thuisfront welk mooi werk de militairen daar doen. Hij vertelt over de kinderen in Tarin Kowt “die al moeten werken zodra ze kunnen lopen”. Misschien dat hij daarom geen gelegenheid voorbij laat gaan om met de kinderen te spelen.

Op 15 juni 2007, tijdens een patrouille in diezelfde plaats Tarin Kowt, brengt een zelfmoordterrorist een bomauto tot ontploffing vlakbij het pantservoertuig van Timo. Zijn ouders ontvangen enkele uren later, vlak voor de uitzending in het avondjournaal, het bericht van zijn dood.

“Dat zo’n leven er in een keer niet meer is. Dat was voor mij onbegrijpelijk”, vertelt vader Ruud. Voor Karin voelt het alsof haar leven op dat moment ook eindigt. “Het heeft zeker een half jaar geduurd, voordat ik besefte: ik ben meer met mijn dode kind bezig dan met mijn levende kind.” Ook voor zusje Laura breekt een zware periode aan waarin het gezin, ieder met het eigen verdriet, op een bepaalde manier langs elkaar leeft. “Je wil de ander ook niet verdrietiger maken.”

De aanslag kost ook zeven kinderen uit de lokale gemeenschap het leven. Drie Nederlandse militairen raken gewond. Timo’s kameraden van het 42ste bataljon Limburgse Jagers dragen drie dagen later de kist, met daarover de Nederlandse vlag gedrapeerd, naar het vliegtuig dat hem bij zijn ouders, zijn zusje Laura en zijn vriendin terugbrengt. Timo wordt met militaire eer begraven op het Nationaal Ereveld in Loenen.

Tijdens Ereveld Vol Leven staat een militair van Defensie achter het graf van Timo. “Het was een eer om daar te mogen staan”, vertelt soldaat Alders die in 2016 op deze plek stond. Zo zijn veel mensen bereid om de veelal jonge slachtoffers op het ereveld een gezicht te geven, ter ere van mensen zoals Timo. Mensen omgekomen door oorlogsgeweld in de bloei van hun leven.